Irene ter Haar - Blog

Blog

• In de middle of the tornado

  30 augustus 2011

  In de middle of the tornado is silence. There is a butterfly that you are..
  Outside the middle of the storm we only see a illusion of our expectations and our desires.
  It is the biggest manipulator of what we call -truth-.
  Only to travel inside down we meet -truth-.
  
  Van Jorieke Putman

  Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 106 keer bekeken

• Morgen champagne!!!

  19 juni 2011

  Morgen champagne!!  Waarom? iets te vieren! Eindelijk duidelijkheid in mijn  leven.

  Het doet nog pijn maar voelt ook als zo'n bevrijding!!!!

   

   

  Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 143 keer bekeken

• “Yesterday was history, tomorrow is a mystery, today is a gift – that’s why we call it the present!”

  17 juni 2011

  mooi...

  Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 142 keer bekeken

• Kleine meisjes worden groot

  2 december 2010

  Foto van mijn oudste dochter, geplukt van haar facebook, die ik met plezier bekeek en me met warmte vervult.

  En dan denk ik tevens: Tjeetje, wat zijn het opeens al volwassen jonge vrouwen!

  Want deze is dezelfde van die wc-rol, 20 jaar terug! http://www.ireneterhaar.nl/site/index/14054306_Boekje-WC-ROL.html

  

  Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 310 keer bekeken

• sinterklaasnostalgie

  21 november 2010
  Vorige week ging ik even een bakkie koffie halen bij mijn ruim 70+/bijna 80  buurvrouw alvorens mij op de verjaardagsboodschappen te werpen.
  Tot mijn verbazing trof ik haar nog in pyama aan, helemaal in tranen voor de TV kijkend naar de Sinterklaasintocht en zichzelf helemaal verliezend in nostalgische herinneringen aan tijden van weleer.
  Ah gossie mens! Mijn ijzersterke, sarcastische buurvrouw met haar altijd schitterende, vlijmscherpe doch vaak wat wrange humor bleek toch meer menselijke trekjes te hebben dan ik had verwacht. Ietswat geamuseerd plofte ik neer op haar bank terwijl ze, nog ietswat nasniffend, in de keuken in de weer was mij van koffie te voorzien.
  Bijna ongeinteresseerd bekeek ik intussen de sinterklaasbeelden op haar TV om tot mijn ontzetting te bespeuren dat bij mij binnen 3 seconden ook een brok in de keel schoot. En geen kleintje! Eerste tranen welde al binnen no-time op in mijn ogen. Het had verdorie werkelijk niet veel gescheeld of we hadden  de rest van de ochtend samen op haar bank kunnen doorbrengen. Samen snikkend en snotterend naast elkaar en een grote doos kleenex. Maar niet op mijn verjaardag!
   
  Wat is dat toch?!
  Herinnering aan tijden dat we nog aanzienlijk jonger en sowieso met meer verwachtingsvol toekomstperspectief in het leven stonden?
  Geen lastige, opgroeiende, bijna volwassen meiden om je heen, met kritische vragen en observaties en die vooral hun onafhankelijkheid moeten bewijzen, maar van die lieve, kleine aandoenlijke hummels in je leven voor wie jij - de Mama! - het meest essentiele onderdeel van bestaan vormde. Het totaal onvoorwaardelijke. Een klein warm kleuterknuistje in je hand met daarboven stralende verwachtingsvolle oogjes in die heerlijke toet, rode wangetjes van de kou, voor jou als moeder genoeg was je eigen ongenoegen van het moment totaal te vergeten.Vergeten dat je de avond ervoor misschien nog had zitten bellen met zus of vriendin: morgen weer die verdomde Sinterklaasintocht, wéér  dat ellendige wachten in die kou!!
  Het neerzetten van de zak met cadeautjes, het heimelijk vullen van klaargezette schoentjes misschien wel de leukste stiekeme daad in je leven bleek te zijn geweest.
   

  Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 278 keer bekeken

• tentoonstelling 'Solidarid'art'

  15 november 2010

  tentoonstelling "Solidarid'art" - actie tegen de bezuinigingsmaatregelen op kunst en cultuur van het nieuwe kabinet

  20 november t/m 19 december 2010
   

  Meer dan veertig Nederlandse kunstenaars verklaren zich solidair en verenigen zich op ludieke wijze binnen de tentoonstelling Solidarid'art en maken gezamenlijk een statement in de richting van de politiek en het bredere publiek in reactie op de door de nieuwe regering aangekondigde bezuinigingsmaatregelen binnen de kunst- en cultuursector. De deelnemende kunstenaars bezuinigen als reactie op de bezuinigingsplannen, op hun artistieke expressieve capaciteiten binnen de tentoonstelling Solidarid'art.

   

  Zoals verwacht is tijdens de onderhandelingen voor de vorming van het nieuwe kabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV, afgesproken zwaar te bezuinigen op kunst en cultuur. Het nieuwe kabinet heeft een desastreus regeerakkoord aangekondigd waarbinnen zij onevenredig op de kunst- en cultuurbegroting bezuinigen. Er wordt gesproken over bezuinigingen van méér dan 200 miljoen euro, ofwel 21% op het kunst -en cultuurbudget. Hoewel het voor de hand ligt dat binnen de totale bezuinigingen ook op kunst en cultuur moet worden bezuinigd, vraagt dit kabinet aan de cultuursector een onredelijk groter deel in te leveren dan aan overige sectoren. De rigoureuze en eenzijdige manier waarop het nieuwe kabinet wil bezuinigen op kunst en cultuur zal een grote en blijvende schade aanrichten aan deze sector, terwijl de bezuinigingen verhoudingsgewijs slechts een fractie opleveren in relatie tot de totale aangekondigde bezuinigingen op de overheidsbegroting. Een opzienbarend en tevens zorgwekkend aspect is dat de regeringspartijen van het nieuwe kabinet met de bezuinigingsmaatregelen op de cultuursector deels in strijd handelen met het concept regeerakkoord, waarin deze partijen aangeven cultureel ondernemerschap waar mogelijk te willen stimuleren. Met dit regeerakkoord krijgt het adagium van Thorbecke: “kunst is geen regeringszaak” een bijzondere nieuwe historische betekenis met ongekende gevolgen voor de kwaliteit van de samenleving.

   

  De tentoonstelling “Solidarid'art” wordt officiëel geopend op zaterdag 20 november om 16.00 uur in Kunstcentrum Korenbeurs (io) aan de Lange Haven 145 in Schiedam. Namens het bestuur van het Beroepsvereniging Beeldend Kunstenaars Nederland (BBK) zal Julio Moreno Robles het woord voeren.

  De muzikale omlijsting van deze opening zal op een meer dan passende wijze verzorgd worden door "het Stilte Collectief".

   

  participerende kunstenaars:

  Ad Arma, Sven Bakker, Arthur Bernard, Suzanne Bo, Broeri, Willem van Buijtenen, Mia van der Burg, Caskraker, Maarten Dedroog, Johan Dielemans, Nikolaj Dielemans, Gerard Extra, Jaap Gerritse, Liesbeth van Ginneken, Theo Gootjes, Miquel Gonzales, Truus Groen, Ab den Haan, Irene Ter Haar, Pim van Halem, Willem van Hest, Machteld van Joolingen, Casper van der Kaaij, Ruud Kenter, Bart Koppe, Jim Kriens, Melanie Kutzke, Cor Litjens, Hans Mader, Martin Meerwijk, Julio Moreno Robles, New Sense Media, Ingrid van den Oord, Rick Rietveld, Stilte Collectief, Jacques Tange, John Valk, Anton Vrede, Ron Weijers, Pieter Zandvliet en anderen.

  Graag nodigen wij u uit voor de opening van de tentoonstelling Solidarid'art op 20 november aanstaande om 16.00 uur in de Korenbeurs aan de Lange Haven 145 in Schiedam.

   

   

  Deze tentoonstelling is tot stand gekomen op initiatief van het 10dence art collective (www.10dencegallery.com) en de ondersteuning van Beroepsvereniging van Beeldend Kunstenaars - BBK Nederland(www.BBKnet.nl), EXTO (www.exto.nl), WTC Schiphol Art Center en Kunstcentrum Korenbeurs (io). Met dank aan Studio Pulchri Den Haag voor haar medewerking.

    

   

  Noot voor de redactie:

  Voor meer informatie omtrent deze tentoonstelling of het 10dence art collective, kunt u contact opnemen met Ron Weijers. T 06-12184120 – E info@10dencegallery.com

   

  10dence art collective - Lange Haven 145 - 3111 CD Schiedam - Netherlands - T 06-12184120 - email info@10dencegallery.com - web www.10dencegallery.com

   

  Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 323 keer bekeken

• WOW!!!!!

  27 oktober 2010

  Mijn close-in boiler doet het opeens weer! En dat na een paar maanden zonder warm water in de keuken te hebben gezeten.

  Nadat ik alleen maar een uurtje had zitten kijken op sites met storingen met die dingen en daarna  wat gefrummeld had aan het ding. Vraag me niet wat ik percies gedaan heb. Maar het ding werkt weer! Welk een luxe!!!!!!

  Nu nog mijn wasdroger ook weer draaiende krijgen....

   

   

  Lees meer >> | 1 Reacties | Reageer | 315 keer bekeken

• En dan is er opeens alweer een jaar voorbij.....

  26 oktober 2010

  .......en is het wederom tijd voor de Kunstlijn Haarlem 2010. Dit jaar maar eens gezellig open atelier aan huis.

  6 en 7 november, zaterdag en zondag is iedereen welkom..

  Dit jaar even wat minder nieuw werk (komt nog!!!! genoeg inspiratie momenteel!), maar wel leuke atelieropruimingskorting op ouder werk!

  Details volgen één dezer dagen onder expositieagenda en via uitnodigingen.

   

   

   

  Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 300 keer bekeken

• 40 dagen rouw

  11 oktober 2010

  In bijna alle culturen is de 40^e dag na overlijden  de dag dat de geest van de overledene de aarde verlaat en afscheid neemt van nabestaanden. 

  Gisteren was het 40 dagen geleden. De avond ervoor heb ik in gedachten nogmaals afscheid van haar genomen. Ik sliep al een tijdje niet meer in haar ouwe gebloemde pyjamaatje, zoals ik de eerste weken regelmatig had gedaan, uit een soort kinderlijke behoefte aan troost.
  Net als de dag toen ze stierf en de dag van de crematie was het gisteren wederom een stralende zonnige dag. Zo’n dag die je in de late herfst als onverwachts cadeautje ervaart .
  Na 40 dagen van allerlei wisselende emoties, een rare periode vol verwarring waarin er eigenlijk maar niets uit je handen lijkt te komen, was gisteren zo’n dag waaraan je nieuwe energie ontleent. Opeens weer heel gelukkig en vol blijde verwachting van het leven kunt genieten.
   
  Dank je Mams, en een goede reis!
   

  Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 446 keer bekeken

• Lieve Mams

  9 september 2010

   

  Vorige week is mijn moeder overleden. Ze was 85, zondagmiddag was er nog niets aan de hand, dinsdagmiddag was ze er niet meer. Geen van ons was erbij. Te laat, helaas! Omdat we, nèt op dat moment,  meenden dat andere zaken belangrijker waren, nog eventjes eerst gedaan konden worden? Omdat we het toch niet zó snel hadden zien aankomen?

  Maar het is goed zo, denk je dan. Het is mooi geweest.... En toch sta ik versteld van de overweldigende hoeveelheid verdriet en gemis die haar overlijden met zich meebrengt.

  Rouw doet zo’n pijn! Maar heeft ook hele mooie momenten.
  Het is warboel van allerlei gedachtes, herinneringen en emoties.
  Verwarrend, terwijl sommige dingen plotseling ook heel duidelijk worden.
  Ik realiseer me ook, nog meer dan voorheen, hoe belangrijk en bepalend de rol van een moeder is in je leven. Hoe ze je niet alleen gebaard, gevoederd, verzorgd en gekoesterd heeft, maar vooral in heel belangrijke mate gevormd heeft tot de mens die je bent.
   
  Het voelt goed, ondanks alle verdriet, zo liefdevol afscheid te hebben kunnen nemen.
   
  Ze hield ervan anderen in het zonnetje te zetten. Nu is het mijn beurt haar nog één keer alle aandacht te mogen geven.
   
   Toespraak gehouden namens ons allen door mijn jongste zusje:
   
   
  Lieve Mams, lieve Oma,
   
  We zijn hier samen om afscheid te nemen van onze lieve moeder,schoonmoeder, oma en tante.  Na de eerste schok afgelopen dinsdag volgde voor ons een achtbaan van emoties, beelden en herinneringen uit het heden en verleden, een overweldigend gevoel van gemis en verdriet.
   
  Eerlijk gezegd misten we haar al een tijdje….zeker de laatste twee jaar verloor mama, beetje bij beetje, de grip op de wereld om haar heen. Een geestelijke verandering die gepaard ging met een steeds brozere lichamelijke gezondheid. Het contact met haar werd anders dan dat we gewend waren. Ze werd zo kwetsbaar en soms ook weerloos tegen het verouderingsproces wat zich in haar voltrok. We hoorden haar steeds minder zeggen; Heb ik je al het verhaal verteld van…? De verhalen verdwenen geleidelijk…
  Ondanks deze fragiliteit bleef ze proberen, soms op ontroerende, prachtige wijze, haar rol als moeder en oma vervullen. Geïnteresseerd vragend naar ons leven, altijd verheugd ons te zien, informerend naar haar kleinkinderen, al kon ze het wie, wat en wanneer niet altijd meer goed plaatsen. Maar altijd vol liefde.
  Misschien voelen we haar nu daarom, na haar overlijden, bijna weer wat dichter bij ons en zijn we in staat verder te kijken dan de laatste jaren…… 
   
  Onze moeder werd gedurende haar leven mentaal een steeds sterkere vrouw.  
   
  Ze heeft tegenslagen en moeilijke tijden gekend. Die horen bij het leven en blijven de meeste van ons niet gespaard. Hoe zij echter haar leven opgepakt en heringericht heeft, nadat zij alleen verder moest, is bewonderenswaardig te noemen. Haar verjaardagen werden een groot feest van sociale contacten. Waar ze ze allemaal vandaan plukte was ons soms een raadsel. Ze was actief in diverse zangkoren en heeft samen met haar vriend Bram nog enkele gelukkige jaren vol liefde en leuke reisjes gekend.
  Op haar 60 ste heeft ze haar rijbewijs gehaald en reed als een rasechte taxichauffeur overal heen. Een tikje nonchalante rijstijl, wat ons soms grote zorgen gaf. Mam, je keek helemaal niet naar rechts!! Jawel joh, ik zie alles, hoor. Dat denk je maar…
  Ze kocht alsnog een piano en heeft daar nog veel plezier aan beleefd, ondanks haar inmiddels stijver wordende vingers.
  Nonchalant was ze soms ook over haar uiterlijk. Ze was, zeker in haar jongere jaren, een mooie vrouw. Een beetje ijdel maar wel soms bijna recalcitrant reagerend op elke vorm van opsmuk. Misschien was ze net wat te intelligent om het van haar uiterlijke charmes te willen hebben.
   
  Het was zeldzaam als ze echt boos op iemand was of niet kon uitstaan en
  dan kon ze ook behoorlijk giftig zijn!
   
  Maar toch was ze iemand die vooral altijd het goede in mensen zag. Altijd zocht ze naar het positieve. We hebben haar eigenlijk zo weinig kwaad horen spreken over anderen!
  Ze stond volop en met enthousiasme in het leven. Ondanks alle tegenslagen en moeilijke tijden.
   
  Als moeder……. Wat ons vooral bijstaat: ze was er altijd voor je!
  Een luisterend oor met oprechte interesse, op welk tijdstip en moment dan ook. Wel met een kritische eigen mening. En dat was goed.
  Een helpende of verzorgende hand, als dat nodig was.
  Troostende liefde, als wij er een puinhoop van maakten.
  Gezellige gesprekspartner, soms filosofisch met een brede interesse in de wereld om haar heen. Het hele leven in al zijn facetten was interessant voor haar.
   
  De herinneringen van de kleinkinderen aan oma zijn heel divers:
  Gezellige logeerpartijtjes waarbij je veels te lang mocht opblijven en de meest uiteenlopende onderwerpen besproken werden.
  Het kassaatje en de pratende trein die altijd klaar stonden toen je klein was.
  Chocolademelk en soesjes.
  De overvolle verzamelchaos in haar huisje. Een rommelig paradijs met allemaal leuke en interessante dingetjes. Je mocht altijd wel wat houden.
  Samen met oma ’s ochtends vroeg in bed, the Bold en Beautiful kijken, intussen lekker knabbelend aan een beschuitje met suiker of muisjes.
  Die bende peren van de perenboom op de kast ieder najaar. De stoofpeertjes.
  Met oma naar de dierentuin. Dan maakte ze de wolven aan het huilen door ze te imiteren. Je schaamde je rot maar het lukte haar wel…
  Een hele lieve oma, daar zijn de kleinkinderen het over eens.
   
  Haar schoonzoons heeft ze altijd gekoesterd alsof het haar eigen kinderen waren. Eens even lekker klagen over onze mannen? Ze nam het altijd weer voor hen op. Meestal zagen wij het toch echt verkeerd, volgens haar. En misschien had ze ook wel gelijk….
  Ze had een duidelijke voorkeur voor mannen, leek het. We hebben ons ook wel eens afgevraagd of ze voor schoondochters dezelfde gevoelens zou hebben gehad…
   
  Opvallend was ook haar liefde voor dieren en de schoonheid van de natuur, die nog sterker werd tegen het einde van haar leven. Ze kon intens genieten van hun gezelschap of van een tuin in bloei. Iets wat ze ons zeker heeft meegegeven en waar we dankbaar voor zijn.
   
  19 augustus was ze jarig. Ze was 85 geworden. ,s Morgens zijn haar geliefde neven bij haar geweest en ,s middags hebben we het in mijn huis gevierd. Lekker zittend in het zonnetje in de tuin, bon bons gesnoept, soesjes gegeten (die vond ze zo heerlijk), de hond geaaid, gekletst. Ze heeft de maand augustus afgerond en toen was het genoeg. We kunnen er vrede mee hebben. De liefde die zij heeft gegeven blijft bij ons. We zullen haar enorm missen. Onze moeder en oma.
   
   

   

  What a wunderful world. 

  ...misschien wel het belangrijkste wat ze mij heeft meegegeven. 

   
  Time to say goodbye
   

  Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 368 keer bekeken

• recensie in OOK

  14 augustus 2010

  Gisteren is de recensie verschenen van mijn boekje 'Kun je een wc-rol stelen?' in het tijdschrift OOK, nr.9 augustus 2010!!

  

  Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 344 keer bekeken

• Onlangs nog een mug in de overgang zien vliegen?

  8 augustus 2010

  Las van de week ergens dat de mens de enige diersoort is die zich niet tot zijn laatste adem voortplanten kan. Alleen de mens kent het fenomeen van de menopauze.

  Zou het....?

  Ik heb inderdaad nog nooit een olifant met opvliegers gezien....

   

   

  Lees meer >> | 1 Reacties | Reageer | 367 keer bekeken