Vorige week ging ik even een bakkie koffie halen bij mijn ruim 70+/bijna 80  buurvrouw alvorens mij op de verjaardagsboodschappen te werpen.
Tot mijn verbazing trof ik haar nog in pyama aan, helemaal in tranen voor de TV kijkend naar de Sinterklaasintocht en zichzelf helemaal verliezend in nostalgische herinneringen aan tijden van weleer.
Ah gossie mens! Mijn ijzersterke, sarcastische buurvrouw met haar altijd schitterende, vlijmscherpe doch vaak wat wrange humor bleek toch meer menselijke trekjes te hebben dan ik had verwacht. Ietswat geamuseerd plofte ik neer op haar bank terwijl ze, nog ietswat nasniffend, in de keuken in de weer was mij van koffie te voorzien.
Bijna ongeinteresseerd bekeek ik intussen de sinterklaasbeelden op haar TV om tot mijn ontzetting te bespeuren dat bij mij binnen 3 seconden ook een brok in de keel schoot. En geen kleintje! Eerste tranen welde al binnen no-time op in mijn ogen. Het had verdorie werkelijk niet veel gescheeld of we hadden  de rest van de ochtend samen op haar bank kunnen doorbrengen. Samen snikkend en snotterend naast elkaar en een grote doos kleenex. Maar niet op mijn verjaardag!
 
Wat is dat toch?!
Herinnering aan tijden dat we nog aanzienlijk jonger en sowieso met meer verwachtingsvol toekomstperspectief in het leven stonden?
Geen lastige, opgroeiende, bijna volwassen meiden om je heen, met kritische vragen en observaties en die vooral hun onafhankelijkheid moeten bewijzen, maar van die lieve, kleine aandoenlijke hummels in je leven voor wie jij - de Mama! - het meest essentiele onderdeel van bestaan vormde. Het totaal onvoorwaardelijke. Een klein warm kleuterknuistje in je hand met daarboven stralende verwachtingsvolle oogjes in die heerlijke toet, rode wangetjes van de kou, voor jou als moeder genoeg was je eigen ongenoegen van het moment totaal te vergeten.Vergeten dat je de avond ervoor misschien nog had zitten bellen met zus of vriendin: morgen weer die verdomde Sinterklaasintocht, wéér  dat ellendige wachten in die kou!!
Het neerzetten van de zak met cadeautjes, het heimelijk vullen van klaargezette schoentjes misschien wel de leukste stiekeme daad in je leven bleek te zijn geweest.
 

Reageer op dit bericht